بافت Texture:

اين صفت تحت تاثيرفاصله بيننده، فصل، هرس، مقياس و اصول تركيب قرار ميگيرد. و بر طبق آن گياهان به دو دسته، بافت نرم و زبر تقسيم ميشوند. و همواره بر طبق عادت از تركيبهايي با بافت نرم احساس ملاطفت و از تركيبهايي با بافت زبر احساس خشونت تلقي ميشود.

فرم Form:

شكل گياهان در زمان بلوغ كه در اثر رشد آزاد و بدون مزاحمت گياهان ديگر بدست مي­آيد و سبب تشخيص گياهان مهم­تر در طراحي مي­شود. دسته‌هاي كلي شكل آن‌ها بدين صورت است: كروي، بيضوي، گلداني، ستوني، چتري، مخروطي، هرم معكوس، فواره‌اي، خزنده، و نا منظم. مثال:

مطبق: آروكاريا

 مجنون: عموما به صورت پيوندي هستند و ديد بيننده را به سمت پايين جلب ميكنند. مثل بيد مجنون

ستوني: ديد را به سمت بالا جلب ميكند. سرو شيراز – كولتيواري از صنوبر

چتري: نارون – مخروطي: كونيكا  –  هرمي: سرو نقرهاي -  گرد: مورد، شمشاد توپي و كاكتوس اوپونتيا

خطوط Lines: حجم كلي يا فرم گياه ونيز فرم طرح غالباً به خطوط اصلي آن كه شكل آن ها را مشخص مي‌سازد، ساده مي‌شود. يا خلاصه كردن گياه به ساده‌ترين فرم آن است اما در طراحي محوطه خطوط عموماً از تسلسل کشت گياهان حاصل مي شوند البته در نقاطي که فضاي‌سبز به کفپوش‌ها و مبلمان اتصال مي‌نمايد نيز خطوط مي‌شوند. خطوط اصلي و محورهاي کشت بايد هارموني و هماهنگي داشته باشند، به طوريکه افراد استفاده کننده از پارک به لذت بصري برسند. در طرح‌هاي ساده تکرار رنگ و بافت در خطوط اصلي موجب تحسين بيننده مي‌شود. براي طراحي محوطه‌هاي کوچک يا ايجاد باغ در اطراف ساختمان‌ها مي‌توانيم از اشکال مستطيلي در نزديک ساختمان براي تقويت ارتباط ميان باغ و ساختمان استفاده کنيم و در قسمت‌هاي انتهايي باغ از منحني‌هايي براي ايجاد طرح سيال (احساسي از فضا و  حرکت) استفاده نماييم.
منبع: خليلي، ياسر، 1388. "بررسي اصول طراحي کاشت گياهان زينتي در فضاي­ سبز"، پايان نامه دوره کارشناسي دانشگاه آزاد اسلامي واحد چالوس، دانشکده کشاورزي و منابع طبيعي، گروه مهندسي فضاي­ سبز.